بتازگي اولين نمونه نانو ساختارهاي توليد رنگ در فسيل پر پرندهاي متعلق به 40 ميليون سال قبل مشاهده شده است.
رنگ به رنگ شوندگي خاصيتي است كه در آن بسته به زاويه مشاهده، رنگ تغيير ميكند مانند آنچه در رنگين كماني از رنگها روي يك قطره شناور نفت روي آب ديده ميشود و بسياري از ما آن را ديدهايم.
سادهترين شكل رنگ به رنگ شدن در پرندگان به وسيله پراكندگي نور سطح پرها و همچنين سطح صافي از رنگدانههاي ملانين در پروتئين پرها ايجاد ميشود.
با آزمايش اين فسيل يافت شده در آلمان توسط ميكروسكوپ الكتروني، محققان توانستند وجود لايههاي مسطح ساختارهاي ملانين را كه تحت عنوان Melanosome شناخته ميشوند، اثبات كنند.
اين نانوساختارها پرها را قادر ميسازد زمينهاي سياه را به وجود آورد كه ميتواند متمايل به سبز متاليك، آبي و مسي در زواياي مشخصي شود.
اين خاصيت در پرندههاي امروزي نظير سار اروپايي و Grackle (نوعي پرنده از تيرهاي سار و دم جنبانك) نيز ديده ميشود.
بيش از 25 سال است كه محققان ساختارهاي ريزلولهاي شكل را در پرهاي فسيل شده و پرندگان كشف كرده بودند.
مدتهاي زيادي بود كه اين ساختارها را به باكتريهايي تعبير ميكردند كه طي فسيل شدن اين پرها آنها را هضم كرده بودند.
پس از مدتي محققان متوجه شدند اين ساختارها در حقيقت Melanosomeهايي مربوط به الگوي رنگي هستند نه باكتريايي.
اين ساختارها به عنوان الگوهاي اصلي رنگ ثبت شدند و تا امروز محققان در تلاش بودند تا بفهمند چه خصوصيات رنگپذيري ديگري ممكن است در اين فسيلها يافت شود.
كشف جزئيات اين فوق ساختارها امكان فوقالعادهاي براي مطالعه فسيل حيواناتي با پوست صاف مانند خز را به وجود آورده است.
اين كشف ميتواند راه را براي تعيين خصوصيات رنگي ديگر پرندگان كهن و حتي دايناسورها هموار كند، گرچه نهايت آرزوي دانشمندان در اين پروژه اين است كه در صورت امكان به بازسازي رنگهاي دايناسورهاي پردار برسند.
مترجم: آتنا حسنآبادي
منبع: physorg
جستجو....
کل نمایش:
